បោះពុម្ព

រឿងគង់ហ៊ាន

និពន្ធ​ដោយ Malivan. Posted in រឿងនិទាន

កាលពីព្រេងនាយមានមនុស្សម្នាក់ឈ្មោះគង់ មានប្រពន្ធពីរនាក់ ១-ឈ្មោះនាងអាំ មួយឈ្មោះនាងគំ។ ថ្ងៃមួយអ្នកគង់ នាំប្រពន្ធទាំងពីរនាក់ទៅសួរសុខទុក្ខបងប្អូន នៅស្រុកឆ្ងាយ។ តាមផ្លូវទៅស្រុកនោះមានខ្លាសាហាវ អ្នកគង់បណ្តើរប្រពន្ធទាំងពីរនាក់​ទៅដល់ព្រៃធំមួយជិតស្រុកគេ ព្រៃនោះតែងមានខ្លាចេញខាំមនុស្ស ក្របី គោស៊ីជារឿយៗ។ លុះដល់អ្នកគង់ ទៅដល់កន្លែងនោះ ខ្លាក៏ស្ទុះដេញស្រែកសន្ធាប់ពីចម្ងាយមក។ អ្នកគង់រត់ចូលរូងឈើ រាកនោម ព្រោះភ័យញ័រដៃញ័រជើង។

បោះពុម្ព

រឿងខ្លាស៊ីកូនតាពស់ព្រៃ

និពន្ធ​ដោយ Malivan. Posted in រឿងនិទាន

កាលកន្លងយូរអង្វែងទៅហើយ គឺមានបុរសម្នាក់ជាចាស់ ព្រឹទ្ឋាចារ្យឈ្មោះតាពស់ព្រៃ គាត់ជាមនុស្សទីទ័លក្របាន មកតាំងទីលំនៅធ្វើស្រែចំការ នៅក្បែរ​ជើងភ្នំតែពីរនាក់ប្តី ប្រពន្ឋ។ លុះនៅយូរៗទៅបានកូនប្រុសម្នាក់ គាត់ចិញ្ចឹម បីបាច់តាំងពីតូច  រហូតដល់បាន អាយុ១ឆ្នាំ បានប្រកប សេចក្តីសុខ​ដរាបរៀង​មកឥតដែលមានមោះហ្មងអ្វីឡើយ។

បោះពុម្ព

សម្លាញ់ទាំងពីរ

និពន្ធ​ដោយ Malivan. Posted in រឿងនិទាន

កាលពីព្រេងនាយ មានបុរសពីរនាក់ជាសំលាញ់នឹងគ្នា និយាយសន្យាគ្នាថា «កាលបើយើងមានប្រពន្ធហើយ អែងក្ដីអញក្ដី បើមានទ្រព្យសម្បត្តិត្រូវយើង ចិញ្ចឹមគ្នាទៅ វិញទៅមក»។ សន្យាគ្នាហើយយូរបន្តិចទៅសំលាញ់ មួយមានប្រពន្ធគ្រប់លក្ខណ៍ សំលាញ់មួយទៀតមាន ប្រពន្ធខាតលក្ខណ៍។

បុរសដែលមានប្រពន្ធគ្រប់លក្ខណ៍នោះ ​វេលាយប់ចូលដំនេក និយាយគិត គ្នាប្ដី ប្រពន្ធថា «យើងរកស៊ីអីអោយមានឆាប់»។ ប្រពន្ធឆ្លើយថា “អ្នកចង់រកស៊ីអី រឺប្រើខ្ញុំអោយត្បាញរវៃលក់ដូរខ្ញុំទទួលតាមមិនហ៊ានទទឹងទាស់ចិត្តអ្នកទេ»។

បោះពុម្ព

ដើមកំណើតសត្ថផ្សោត

និពន្ធ​ដោយ Malivan. Posted in រឿងនិទាន

     កាលពីព្រេងនាយជាយូរអងែ្វង​ណាស់មកហើយមានដើមជ្រៃ​ធំមួយមានមែក ​ត្រសុំត្រសាយសាខា​ មហាជនទូទៅនៅភូមិជិត​ខាងគេរាប់អានកោត​ខ្លាច​រុក្ខជាតិនេះណាស់ក្នុងសម័យនោះ។ គេធ្វើខ្ទមរូប​ចំលាក់ថ្មជាភេទប្រុសមួយ​ស្រីមួយ ដាក់អោយអង្គុយលើផែនថ្មក្នុងខ្ទម​នោះ។ គេតែងបួងសួង​បន់ស្រន់​ថ្វាយក្រយ៉ា​ បូជាសុំសេចក្តីសុខ ក៏ធ្លាប់បានសុខរៀងមក គេសន្មត់ថាអ្នកតាម្ចាស់ស្រុក។ មានរុក្ខទេវតាមួយមាន​អាយុវែង មិនដឹងជាប៉ុន្មាន​ឆ្នាំមនុស្សយើងទេ ស្ថិតនៅលើដើមជ្រៃធំ​នោះជាសេ្តចនៃឈើ។ យូរទៅមានស្រីម្នាក់មក​ចាប់បដិសន្ធិជាកូនអ្នកស្រុក ដែលរាប់អានដើមរុក្ខជាតិនោះ។

បោះពុម្ព

រឿងដង្កូវ និងក្អែក

និពន្ធ​ដោយ Malivan. Posted in រឿងនិទាន

មាននិទាន​មួយ​ថា​ សត្វ​ដង្កូវ​កំពុង​តែស៊ី​ស្លឹក​ឈើ​ ក៏មាន​សត្វ​ក្អែក​មួយ​ហើរ​​រក​ចំណី​​ទៅ​ប្រទះ​​នឹង​ដង្កូវ​នោះ ។ ក្អែក​ថា ពេល​នេះ​ មាន​លាភ​បាន​ដង្កូវ​ស៊ីអញ  ក៏​ហើរ​ទៅ​ជិត​ដង្កូវ ។ ដង្កូវ​ក្រឡេក​ឃើញ​ក្អែក​ក៏​នឹក​ថា ​អា​ក្អែក​នេះ​ ខ្លួនខ្មៅ ចិត្ត​ឃោរ​ឃៅ​ នឹង​ចឹក​អញ​ស៊ី​អញឥឡូវ​ហើយ  ។ ដង្កូវ​សួរ​ក្អែក​ថា  មក​រក​អ្វីដែរបងក្អែក?  ។ ក្អែក​ប្រាប់​ទៅ​ដង្កូវ​វិញ​ថា  អញ​មក​ស៊ី​ដង្កូវ​ឯង  ។ ដង្កូវ​ថា  បើបងចង់ស៊ីខ្ញុំ លុះ​តែ​ក្អែក​ឯង​ រក​ប្រស្នា​ខ្ញុំអោយឃើញ​សិន , បើ​រក​ប្រស្នា​ខ្ញុំមិន​ឃើញ​ ស៊ីខ្ញុំ​មិន​បាន​ទេ  ។ ក្អែក​សួរ​ថា  ប្រស្នា​ដង្កូវ​ឯង​យ៉ាង​ដូចម្ដេច​សួរ​មក​ចុះ​​អញ​នឹង​រក​ឲ្យ​ឃើញ  ។ ដង្កូវ​សួរ​ទៅ​ក្អែក​ ដូច​មាន​ត​ទៅ​នេះ :

រឿងនិទានផ្សេងៗទៀត...